Historiek
Het model van Eigen kracht ontstond in Nieuw-Zeeland, binnen een dynamiek van meer en consequente ruimte voor burgerrechten. Er werd een model ontwikkeld waarbij de oorspronkelijke bevolking van Nieuw-Zeeland, de Maori's, actief werd betrokken in de besluitvorming bij gezinsproblemen. De voorbije twintig jaar werd 'Family Group Conferencing' in verschillende landen succesvol geïmplementeerd. In Nederland werd de term vertaald naar 'Eigen Kracht Conferenties'.
2006: eerste conferentie in Vlaanderen rond minderjarige weglopers
Gerealiseerd met de steun van Vlabo vzw en de Koning Boudewijnstichting.
2007: project met als doelgroep gezinnen in de bijzondere jeugdzorg
Gerealiseerd in samenwerking met de Vlaamse Overheid en de Preventiedienst voor Bijzondere Jeugdzorg regio Vlaams- Brabant en Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
2008: project met als doelgroep gezinnen binnen Integrale Jeugdhulp Limburg
Gerealiseerd in samenwerking met Integrale Jeugdhulp Limburg en EKC-Limburg . Projectcoördinator is Kris Claes, de implementator van YAR.
2009:
- particuliere conferenties voor De Wissel vzw en Ter Wende vzw
- project Eigen Kracht Limburg: verderzetting van het project in 2008
2010:
- project Eigen Kracht Limburg: in samenwerking met Arktos vzw en Integrale Jeugdhulp Limburg en de Provincie Limburg.
- project Eigen Kracht Vlaams-Brabant: in samenwerking met Espero vzw en Integrale Jeugdhulp Vlaams-Brabant.
2011:
- Samen met het Steunpunt Algemeen Welzijnswerk loopt er over heel Vlaanderen een project rond EKC.
Historiek vzw Eigen Kracht Conferenties / EKC.be
In 2006 werd door enkele enthousiaste vrijwilligers de vzw EKC.be opgericht, met als ambitie 'de methodiek van Eigen Krachtconferenties op een kwaliteitsvolle, integere manier implementeren'. Dankzij projecten in Vlaams-brabant en Brussel (K-leefkracht, 2007), in Limburg (2008 tot op heden) en opnieuw Vlaams-Brabant (IJH, 2010) werd er expertise opgebouwd. EKC.be was rode draad doorheen al deze projecten. De ervaring in Nederland leerde dat één centraal, stevig steunpunt een belangrijke suksesfactor is voor een geslaagde implementatie.
Tot op heden (juni 2010) draait deze vzw op vrijwillige inzet. In de projecten worden wel projectleiders ingezet (8u/week), met vooral organisatorische opdrachten. Het zijn mensen met de nodige lokale, sectorale terreinkennis, die aanmeldingen screenen, het project warm houden in de regio en projectmanagement op zich nemen.
In 2010 ging EKC.be op zoek naar nieuwe samenwerkingspartners. Meer handen aan de ploeg zijn immers broodnodig. Alba vzwen Campus Gelbergen vzw stappen mee in een samenwerkingsverband, dat een stevig Steunpunt Eigen Kracht wil uitbouwen, locomotief voor verdere implementatie in Vlaanderen. De samenwerkingsovereenkomst stelt als ambitie: “in diverse regio's en sectoren projecten rond Eigen Krachtconferenties opstarten en ondersteunen”.
In 2011 maakt de overheid middelen vrij voor Eigen Kracht en duidt hierbij het Steunpunt Algemeen Welzijnswerk aan als structurele partner. EKC.be wordt gevraagd voor de opgebouwde expertise. EKC.be vzw besluit om de tot hiertoe opgebouwde eigen middelen in te zetten en te investeren in de eerste tewerkstelling. Mirjam Beyers wordt vanaf april 2011 deeltijds aangeworven. Op deze manier willen we ons engagement ten volle opnemen, in samenwerking met SAW (www.steunpunt.be, Kristin Nuyts).
Het Steunpunt Eigen Kracht wordt ontbonden, om verwarring te vermijden. Onze partners, ALBA vzw en Campus Gelbergen, blijven op EKC betrokken als lid van de algemene vergadering."
“Vanuit het geloof in hun eigen kracht stimuleren we mensen in het bewaren, herstellen en opbouwen van positieve banden en in het opnemen van hun verantwoordelijkheid”.